ปราณรดี
เลือนเลือนลับแสงสุรีย์ฉาย
คล้ายคล้ายผ่อนพักงานหนักหนา
เงียบเงียบวังเวงเคลื่อนเวลา
แว่วแว่วหวีดว่ากล่อมเพลงเพลิน
โชยโชยโปรยลมห่มยิ่งหนาว
ร้าวร้าวขั้วใจใครห่างเหิน
ไหวไหวปรารถนาเริ่มหมางเมิน
เงิ่นเงิ่นคนชราถึงคราคิด
ซึ้งซึ้งสัจธรรมการอำลา
พร่าพร่าราตรีฉากม่านปิด
ผ่อนผ่อนตัวละครย้อนชีวิต
ชิดชิดความมืดมนพ้นแสงล้ำ
หวาดหวาดเพียงไหนความไม่ชัด
พัดพัดหนาวลมข่มกลืนกล้ำ
หลากหลากศักดิ์ศรีที่ใจนำ
ด่ำด่ำว่ายวาดปรารถนาใด
เลือนเลือนลับหายลายริ้วแสง
แจ้งแจ้งเคยมีอยู่ที่ไหน
เกิดเกิดดับสิ้นดิ้นรนไป
ติดติดยึดไว้ทำไมกัน.
1178
2
0
หน้าส่วนตัว
