มนต์กวี
ด้วยครั้งหนึ่งผมนั้นสัมพันธ์ผูก
เหมือนกล้าปลูกเพาะพันธุ์สู่วันใหม่
ท่ามแวดวงหมอลำจำขึ้นใจ
จนเติบใหญ่เพราะมีพ่อเป็นหมอลำ
สำนักงานพ่อบุญมาเมื่อครานั้น
อยู่ติดกันแม่บุญโฮมช่างดึ่มด่ำ
พอตกเย็นเขาฝึกซ้อมกล่อมลำนำ
ด้วยถ้อยคำหลากรสทุกบทกลอน
สะพานขาวศรีสะเกษเขตสำนัก
คนรู้จักกันมากมายสมัยก่อน
ทั้งลำหมู่ลำเพลินหรือลำกลอน
แสนออนซอนไออดีตยังติดตรึง
มาบัดนี้เปลี่ยนไปหนอโอ้หมอลำ
ธุระกิจครอบงำเงินเป็นที่พึ่ง
เป็นลำซิ่งไปหมดสลดรำพึง
ความซาบซึ้งตรึงตรามาหายไป
ข่าวหมอลำเปิดวิกลำขอข้าว
เป็นเรื่องราวแร้นแค้นแสนหวั่นไหว
ทุนมีน้อยเพื่อปากท้องต้องจำใจ
ให้อยู่ได้เพื่อลูกน้องต้องร้องลำ