ปริญญา อินทร์อุดม
คนที่รับความรู้สึกความนึกคิดสัมผัสจิตคิดอันใดหาไม่ง่ายบางทีแม้จะค้นไปจนตายหาสักรายรู้ใจดีไม่มีเลยอาจเพราะไม่มีสิทธิ์จะคิดนึกหรือรู้สึกตรงกันบ้างแต่ต่างเฉยความรู้สึกซึ้งซึ้งจึงลงเอยเหมือนไม่เคยคิดนึกรู้สึกใดความรู้สึกจึงอาดูรเพราะสูญเปล่าห่อเหี่ยวเฉาแต่ยังตั้งต้นใหม่สงสารเอยสงสารตัวกับหัวใจของใครหรือของเขา ของเราเองถ้าความรู้สึกพร้อมกล้ายอมรับความรู้สึกคงกลับกระฉับกระเฉงคล้ายความหวังความฝันร่วมบรรเลงให้บทเพลงความรู้สึกนั้นคึกคักคงมิอาจบังคับให้รับรู้ควรขึ้นอยู่กับจิตคิดตระหนักจึงเข้าถึงซึ่งยากลำบากนักต้องตรงจุดหมุดที่ปักสมัครใจความรู้สึกมากมายจึงตายดับเมื่อคนรับรู้สึกนั้นมิหวั่นไหวความรู้สึกซึ้