อัลมิตรา
...ฉันเดินทางมาจากแดนไกล
...ฝ่าความระอุร้อนแห่งอุทัย ย่างเท้าสู่ต่างถิ่น
...พบเห็นบ้านเรือน มีกระบอกไม้ไผ่แขวนอยู่ริมรั้ว
...กระหายน้ำเสียจน ตาพร่ามัว คิดว่ามีหยดน้ำอยู่ภายใน
...เสียดาย .. เสียดาย .. กระบอกไม้ไผ่ไม่มีน้ำ
...ท่ามถนนที่เวิ้งว้างยิ่ง
...แปลกจริง .. แปลกจริง .. ไร้ผู้คน
...แหงนมองบนฟากฟ้าไกล
...อยากจะถามไถ่ กับใครก็ได้สักหน
...ณ ที่ฉายฉานยามราตรีส่องสกล
...สับสน .. สับสน .. ค้นเท่าไรไม่เห็นจันทร์
...บันทึกส่วนตัวคือสมุดเล่มขาว
...สั่งสมเรื่องราวต่างๆที่ควรค่าแก่ความทรงจำ
...วันนี้เปิดอ่านช้าๆ ด้วยใจที่บอบช้ำ
...ตัวอักษรบทสื่อนำ ลำนำบางบท.. มันสูญห
993
11
0
หน้าส่วนตัว
