ปลายตะวัน
ยลสยามยามสะอื้น......อึงดิน
ทุกข์เทวษธรณินท์......ท่วมท้น
โสตสดับศัพท์ยิน.......แยงยุ
ถุยถ่อยผรุสวาทล้น........เล่นลิ้น ละเลงไฉน
มโนหมองหม่นไหม้.....มืดมน
หลงผิดมิจฉาฉล.......ชั่วช้า
บังบุญบ่มบาปบน......นรภพ
ปลุกปั่นระบอบบ้า......บอดใบ้ บำเรอ
สื่อไทยสื่อเทศทั้ง.......สากล
เผยแพร่แผ่ผองผล......เพลี่ยงพล้ำ
พวกไผไพร่พาลพล......เพียงผ่อ เห็นเฮย
ฤๅตะแบงคอกค้ำ.......ครอกเคล้า ขังใจ
เบิกผัสสะกว่ากว้าง......กว่ากำ
เห็นเท่าทันกระทำ.......เที่ยงแท้
มีสติบ่ถลำ..........ไถลต่อ ตามนา
สมชาติสมภพแม้.......แม่นแม้น นรชน
-ปลายตะวัน-
๑๘ เมษายน ๒๕๕๓