...ยังต้องเขียนบทกวีอีกกี่บท เพื่อจะลดทุกข์โศกให้โลกสวย ยังต้องคิดกี่คำมาอำนวย เพื่อจะช่วยโลกนี้ให้ดีงาม พิบัติภัยมากมายทำลายโลก ให้ทุกข์โศกท่วมท้นจนล้นหลาม ยิ่งมนุษย์ลดธรรมยิ่งต่ำทราม ทั่วเขตคามนามโลกต้องโศกตรม อีกกี่บทประพันธ์จะสรรค์สร้าง ชี้แนวทางแห่งธรรมให้งามสม ให้ผู้คนมิสิ้นหวังในสังคม เร่งเพาะบ่มคุณธรรมประจำใจ สามัคคีร่วมมือรื้อความคิด ร่วมดวงจิตแน่วแน่ร่วมแก้ไข ฉันเคยเขียนกลอนรักจะพักไป จะเขียนให้สร้างสรรค์ปันความดี ยามที่โลกร้อนดั่งจะพังไหม้