ผู้หญิงสีม่วง
เธอบอกว่ารักยังหนักแน่น
เปล่าหาใครแทนหรือเป็นอื่น
ยังคงส่งนอนตอนค่ำคืน
ฝันดีเพื่อตื่นแช่มชื่นทรวง
เธอบอกว่าเธอนั้นคิดถึง
ในห้วงคำนึงยังนึกห่วง
ไม่เคยสักนิดคิดหลอกลวง
กาลล่วงเลยไปใจมั่นคง
เธอยังอาทรเหมือนก่อนเก่า
เรื่องระหว่างเราไม่ลืมหลง
อย่าคิดมากให้ใจพะวง
ขอจงเชื่อมั่นอันตัวเธอ
ฉันเองก็รักเธอนักหนา
แต่ว่ายังติดคิดเพ้อเจ้อ
ทบทวนขึ้นมาน้ำตาเอ่อ
จนเผลอขุ่นข้องหมองหัวใจ
ฉันกลัวเธอยังรักคนเก่า
ตัวเขาฉันเปรียบเทียบไม่ได้
หวั่นลมพัดหวนทวนสายใย
กัดกร่อนภายในให้ทุกข์ตรม
ฉันเกรงฉันกลัวมัวแต่หวั่น
จึงกินตะบันไม่เคยข่ม
นับวันยิ่งอวบยิ่งอ้วนกลม
หากล้มคงกลิ้งแทนวิ่งเดิน
2606
0
0
หน้าส่วนตัว
