สุดสายตาไร้กรอบแผ่นขอบฟ้า
เสียงเกลียวลมซาซัดสะบัดไหว
สุรีย์แสงคละคลายระบายไอ
โลกใบใหญ่ฟ้าดินน่าอยู่ครอง
เธอมองเห็นบ้างไหมความสวยงาม
โลกอร่ามยามเช้าคราวแสงต้อง
ธรรมชาติปั้นแต่งแหล่งมุมมอง
ให้น่าตรองชื่นชมสมหทัย
โลกใบนี้ยังสวยด้วยความรัก
แม้ประจักษ์ปัญหาเข้ามาใกล้
จะดีร้ายยังไงขอทำใจ
ยิ้มสู้ไว้อภัยทุกเหตุการณ์
เป็นแค่เพียงมนุษย์จุดเล็กน้อย
ไม่กล้าอ่อยท่าทีมีเรื่องหาญ
ยินดีคบใครใครหากต้องการ
หน้าใสซื่อบานรับ