สุริยันต์ จันทราทิตย์
๏ ลัดเลียบเลาะลอดรั้วตัวหนาวสั่น
ฅนด่าลั่นไล่ขู่เป็นหมูหมา
ค่าชีวิตน้อยนักเยี่ยงผักปลา
อนิจจาไส้กิ่วหิ้วท้องรอ
๏ คุ้ยขยะในถังยังเหลือติด
เศษเพียงนิดพอเติมเสริมแรงต่อ
ถูกตัวอื่นยื้อแย่งแกร่งไม่พอ
มันขู่ฟ่อกัดซ้ำสุดช้ำใจ
๏ ต้องลากขาลากไส้ไปที่อื่น
เจ็บก็ฝืนใจหวังเจอถังใหม่
หนทางเริ่มเลือนรางแสนห่างไกล
แผลเลือดไหลอ่อนโหยระโรยรา
๏ นั่นอีกฟากของฝั่งถังขยะ!
คงพอจะมีอะไรให้คุ้ยหา
วุ่นวิ่งกวดเต็มหวังพลังมา
ไม่เหลียวซ้ายแลขวาถลาไป
๏ เสียงชนโครม!ล้อรถเบียดบดร่าง
จบชีวิตอยู่ข้างถนนใหญ่
ร่างกระเด็นเลือดสา