..๏ ไล้ลมหนาวคราวค่ำเหมือนย้ำจิต คิดถึงมิตรสนิทกายเมื่อวายฝน เจ้าสัญญาจะเยือนถิ่นอินทนนท์ โอ้กมลคนดอยพลอยดีใจ เหล่าเด็กน้อยเมียงมองดั่งจ้องหา พี่อัลมิตราคนสวยมาด้วยไหม ? "ดอกกระดาษของฝากมากน้ำใจ" หน้าใสใสของเด็กน้อยเหมือนคอยรอ มวลดอกไม้เบ่งบานทั่วลานเขา พี่อยู่เหย้ารอน้องนานแล้วหนอ กระท่อมไพรไร้เจ้าเฝ้าพนอ จึ่งตัดพ้อฝากคำคล้ายย้ำเตือน โอ้ลมหนาวคราวค่ำเหมือนย้ำจิต ว่ามิ่งมิตรจักหวนมาทุกคราเหมือน- เมื่อปีกลายวายฝนมิพ้นเดือน เจ้าคืนเรือนอยู่เคียงกันทุกวันคืน๚ะ๛