ทะเลไกล แลดูกว้าง เหมือนเส้นทาง ไร้จุดหมาย แต่ละย่าง เหยียบมิวาย กลัวแพ้พ่าย อับอายชน ชีวิต ที่อ้างว้าง รอนแรมร้าง อย่างสับสน ไร้สติ และเวียนวน ยากหลุดพ้น จากกลไก เป็นดั่งเฟือง ที่สับฟัน ถูกขับดัน ด้วยเฟืองใด แม้เหนื่อยล้า เหงื่อรินไหล ต้องหมุนไป ใกล้เคียงยนต์ กว่าจะก้าว ย่างฟันฝ่า หลุดพ้นมา บรรลุผล เลิกคิดตาม มหาชน ไขวคว้าจน เห็นทะเล เส้นทางกว้าง ที่ย่างเหยีบบ มิอาจเปรียบ เทียบจำเจ ถ้าเดินผิด ก็จบเห่ ถ้าไม่เซ.... ก็เดินไป......