เก็บดาวจากฟ้าเอามาฝาก ไม่เกี่ยง แม้ยาก สักเท่าไหน ก้อนเมฆ ขาวนั้น คือบันได ฉันใช้ มือสลัก อักษรจาร เขียนคำ สามคำ ไม่ล้ำเลิศ ก่อเกิด จากใจ ใช่น้ำหวาน ดื่มด่ำ ผ่านตา ปราการ ซึมผ่าน หัวใจ ไปนิรันดร์ เก็บดาว ดวงใหญ่ ใส่กล่อง เป็นของ ขวัญให้ จากใจฉัน ปีนี้ ปีหน้า หรือปีนั้น มีฉัน มีเธอ เสมอไป ขอมอบกลอนบทนี้ให้แด่คนผู้มีรักครับ