ต้นไผ่
ตอนนี้อยู่ที่หอของมหาวิทยาลัย มีเหงาบ้างเล็กน้อยตอนมาวันแรกๆ
อาจเป็นเพราะไม่มีเพื่อนมาด้วยเลยซักคน
มาอยู่ที่นี่ ทุกอย่างใหม่หมด ทุกอย่างต้องทำเอง
แต่ตอนนี้มาอยู่ได้ 2 อาทิตย์แล้ว มีเพื่อนเยอะมาก
ทุกครั้งที่เอากีตาร์มานั่งเล่นใต้หอ จะมีคนมาอาสาร้องเพลงให้อยู่เสมอ
แต่ฉันก็อดคิดถึงคนๆนั้นไม่ได้ซักที
ไม่ได้เห็นหน้าเค้านานแล้วเหมือนกันนะเนี่ย
ครั้งสุดท้ายที่โทรหาเค้า ก็ตอนมาที่นี่แล้ว
ประโยคแรกที่เค้าถาม คือ มีอะไรมั้ย ?กินข้าวอยู่
ฉันหาคำตอบอะไรไม่ได้แม้ซักคำได้เพียงบอกเค้าว่า ถ้าไผ่สบายดีก็ดีแล้ว แค่นี้นะ ไว้เดี๋ยวโทรไปใหม่ ตั้งแต่วันนั้น เกือบอาทิตย์แล้ว ฉันโทรหาเค้าไม่เคยติดอีกเลย