พุด
ฝนกำลังพรายสายราวฟ้ารั่ว
เสียงระรัวหล่นกราวเหน็บหนาวขวัญ
ลั่นทมป่านฉะนี้คงร่วงพลัน
ราตรีฝันช่างเหงางามท่ามฝนพรำ
หอมจำปีคลี่นวลพราวทุกราวกิ่ง
ทุกสรรพสิ่งดูราวระรินร่ำ
หยาดน้ำตานางฟ้าสังเวยกรรม
โลกมืดดำในรอยกาลผ่านวันวน
ล้างดวงตามืดบอดให้สว่าง
พบทางว่างกระจ่างแจ่มเลิกสับสน
หยดน้ำฝนรินหลั่งลาล้างกมล
วิบากพ้นผันผ่านมิรานรอ
รอวันรุ่งพรุ่งนี้ฟ้าสีหวาน
ดวงดอกไม้บานรับขวัญอย่าเพิ่งท้อ
อยู่กับใจเหงาเงียบก็งามพอ
และ..มิขอแบกทุกข์รัก..แอกหนักใจ
ตอกสลักลั่นดาลจิตเคยติดกับ
มิวนกลับหวนไปเริ่มต้นใหม่
ไม่มีคำลาไม่มีคำว่าเสียใจ
สิ้นสายใย..เลิกยึดมั่น..กับฝันลวง...!
http://
1158
3
0
หน้าส่วนตัว
