แพรวา + ใสซื่อบริสุทธิ์ + ทอฝัน
นั่งจับเจ่า ร้าวรน ในห้องมืด
ความฝันไร้หลักยึด หลุดลอยออกไปไหนๆ
ชีวิตนอกหน้าต่าง ดูอ้างว้างจับใจ
สงสารนกแปลกหน้าที่หลงทางหาใคร..ไม่เจอ
ดึงม่านให้มิด ปิดใจให้แน่น
ซบหัวใจลงกับอ้อมแขนที่เหงา ไหวเพ้อ
มองหาใครไม่มี ยังมีตัวเองให้พบเจอ
กอดเก็บไว้นะเออ อย่างน้อยเรายังมีความรักเสมอ..ให้ตัวเอง