หากเธอเป็น เช่นตะวัน อันงดงาม จะไม่ถาม ยามแสงส่อง ต้องตาฉัน จะไม่กลัว ความร้อนแรง แห่งตะวัน จะขอปัน ปีกรัก ให้พักใจ รักไม่รัก ไม่เป็นไร ฉันไม่ว่า บนท้องฟ้า ทะเลดาว สกาวใส ปีกบางๆ แห่งรัก จักบินไป เก็บดาวไว้ เป็นคำตอบ มอบเพียงเธอ นิยามรัก บนโลกนี้ มีแสนล้าน แม้จะอ่าน ผ่านหนังสือ ถือเสมอ รักคือหนึ่ง ตัวอักษร ตอนพบเจอ รักคือเธอ ที่ฉันพบ ประสบมา ใต้ผืนฟ้า เพียงหนึ่งนั้น ตะวันเดียว ผืนป่าเขียว งดงาม ข้ามภูผา ร้อยทะเล สายลมอุ่น หมุนเวียนมา ที่ตรงหน้า รักของฉัน เธอนั่นเอง