คนสาธารณะ
๏ หลาก..ร้อยคำถามไถ่ที่ไหลหลาก
หลาย..ถ้อยพอเลี่ยงฝากเพื่ออยากถาม
กับ..คำเกริ่น..ถกถ้อยที่ร้อยความ
ใจ..จึงบ่ามบุ่มบอกเพื่อตอกคำ-
๏ ถาม..เถิดถ้า..คำนิยาม จะถามไถ่
ถึงความนัย คราวปลื้ม ยามดื่มด่ำ
ด้วยแห่งพร่ำเพลินรสที่จดจำ
เป็นลำนำบอกเล่าเรื่องเก่าเติม-
๏ พลังไฟพอกอุ่นให้กรุ่นอีก
คงหลายผีก..รวมใฝ่ที่ไหลเพิ่ม
จากห้วงหาวหล่นหับมาจับเจิม
ช่วยแต้มเสริม ใจช่วงหลุดบ่วงลอย
๏ ฝากแต่ฝันตอนพร่ำแห่งคำเพ้อ
คงมึนเหม่อมองผ่านเหตุการณ์บ่อย-
บ้างปลิดปลอบเบี่ยงเป็นหลบเฟ้นคอย
จึงแต่พลอยเอ่ยพล่ามให้ถามมา
๏ ถึงเวลาทางลงเพื่อปลงปลด-
ทางลาดลดเลี้ยวชันก็ฟันฝ่า
ฝันเพียงร้อย ร่ำพจน์รจนา
ฝาก
1664
4
0
หน้าส่วนตัว
