พุด
พรากพะงันงามอีกคราครั้ง
ทรุดตัวนั่งทอดตาดูฟ้าสี
เมฆนวลพราวราวสายไหมนะคนดี
นั่นดูซีนางนวลบินทวนลม
หยาดน้ำตาซึมซึ้งพึ่งประจักษ์
ตามรอยรักรอยขวัญจันทร์คลี่ห่ม
ตะวันตกดินสิ้นภักดิ์รักเคยตรม
ลานลั่นทมบนผาถ้ำย้ำรอยใจ
ไม่มีคำพูดใดไหนเทียมเทียบ
มาเปรยเปรียบประทับสะเทือนไหว
ระหว่างเราตาสบตาซึ้งถึงใจ
เจ็บเพียงไหนระทมเหว่ว้าเกินค่าคำ
พินัยกรรมแห่งรักจักปรากฏ
แสนงามงดยิ่งใหญ่ใครเหยียบย่ำ
โอบกอดเธอในอ้อมภักดิ์รักตราจำ
ทุกคืนค่ำระร่ำรินรจนา
ทุกอักษราฝากคำอธิษฐานจิต
ทิพย์ลิขิตพร่างระบายให้สะสา
โลกความจริงใครไหนเล่าจักเมตตา
แค่มายาวิบากภพ..ลบด้วยลืม..!
1630
1
0
หน้าส่วนตัว
