นกตะวัน
บัวกลางบึงหวานซึ้งกลีบชมพู
สวยน่าดูชูช่อลออไสว
แสงแดดส่องสาดต้องแลวิไล
ดอกเอนไหวคราใดลมไกวมา
บัวดอกนี้ไม่มีใครได้จับจอง
เป็นเจ้าของครอบครองมานานช้า
เพราะอยู่ไกลไม่ใกล้ในสายตา
เกรงแต่ว่าภุมราพากันดม
โอ้สาวน้อยเธอค่อยพายเรือเข้า
แหวกหว่างเหล่าพฤกษาพาสุขสม
เพื่อเก็บบัวกลีบชมพูชูล้อลม
แสนอุดมมีอยู่มากหลากหลายจัง
เธอแลไปดอกไกลใจกลางบึง
ช่างสวยซึ้งล่อผึ้งให้มีหวัง
แม้อยู่ไกลเธอกลับไม่ได้ระวัง
จึงพลาดพลั้งพลัดตกไปในธารา
โอ้บัวน้อยค่อยค่อยลอยกระเพื่อม
เมื่อเธอเอื้อมบัวงามตามประสา
อยากเด็ดได้บัวดอกนั้นฝ่าฟันมา
มือหนึ่งคว้ามือหนึ่งจับกระชับทรวง
เห็นบัวแล้วน้องแก้วรู้ไหมเล
1478
2
0
หน้าส่วนตัว
