แก้วประเสริฐ
รำพึงสิเน่หา
หวานวิเวกแว่วหวนรัญจวนซึ้ง
ผ่านล้วนตรึงซ่อนเร้นผุดเด่นไฉน
หวามปั่นป่วนล้วนผดุงมาจูงใจ
พลันเศร้าฤทัยเจ้าเอ๋ยใยเผยยวง
อุตส่าห์หลบเร้นหลีกจนปลีกหาย
แต่ดูคล้ายละอองจนหมองห้วง
สุดรำลึกตรึกผ่านซ่านกาลลวง
มารยาล่วงเปรียบช้ำตอกย้ำฤดี
หลังจากผ่านฝากสิ่งเคยอิงคู่
มิอาจรู้ดวงกมลเปรอะปนฉวี
อาบคำหวานหลงเล่ห์เสน่ห์ทวี
สุดแสนที่ปวดร้าวร้อนผ่าวหทัย
เพียงคำรักฝากไว้ฤทัยพล่าน
ช่างหอมหวานมาลีดั่งมณีไสว
กระจายซ่านซึมเซาจนเคล้าใน
โอ้เหตุไฉนละลายเคล้าสายลม
ดนตรีเริ่มบรรเลงหวามเพลงสิ่ง
แว่วเสียงพริ้งผ่านซึ้งขื่นตรึงขม
เริ่มแล้วหรือพล่ามรักชื่นจักชม
หว
หน้าส่วนตัว
1095
30
0
