ราชิกา
คือสายลม พรมพริ้วแผ่ว วะแว่วเสียง
คือสายฝน หล่นลงเคียง เผดียงสอง
คือเมฆหมอก จากเมฆา มาประคอง
คือน้ำค้าง ที่หล่นต้อง ก้องพฤกษ์ไพร
ด้วยความรัก ที่มีให้ ในโลกนี้
เป็นรักที่ บริสุทธิ์ และสดใส
ด้วยรักแท้ ที่แน่นอน กว่าสิ่งใด
เป็นความรัก ที่มอบให้ ไม่เสื่อมคลาย
รักศรัทธา ในหน้าที่ รับผิดชอบ
คือคำตอบ มอบแด่ชน คนทั้งหลาย
แม้นเหนื่อยยาก เสียสละ ทั้งใจกาย
ให้โรคร้าย นั้นสลาย มลายไป
เป็นแสงเทียน ส่องธรรม นำชีวิต
เป็นแสงทอง ที่ลิขิต ทางผ่องใส
เป็นแสงเทียน ส่องสว่าง ณ. กลางใจ
เป็นเปลวไฟ ที่โชติช่วง ในดวงแด.....ฯ