มืดบาดเนื้อเถือนิดไม่คิดเก็บ จะมากเจ็บมากแผลก็แค่นั้น แต่บาดจิตบาดใจอย่างไรกัน ผ่านคืนวันเดือนปีไม่มีเลือน ละลายบ้างจางจิตที่คิดเคียด คิดจะเบียดเบียนกันหั่นเชือดเฉือน สะสมกรรมเก่าใหม่ไม่ลดเลือน ใจจะเบื้อนแต่มลทินไม่สิ้นเวร ที่เคยเจ็บเคยพบซบเซาบ้าง ใจเป็นกลางทุกอย่างจะมองเห็น กรรมต่อกรรมก็ซ้ำกรรมให้ลำเค็ญ คิดไม่เป็นก็เวียนวนไม่พ้นกรรม