.
๏ ชีวิตช่วงนางสาวแสนยาวนาน
นอนตะกายฝาบ้านพาลห่อเหี่ยว
ปราศจากเนื้อคู่อยู่ดายเดียว
ช่างเปล่าเปลี่ยวโศกสลดรันทดใจ
รูปร่างเราโสภางามน่าชม
ปราศปุ่มปมแหว่งด้วนผอมอ้วนไม่
แถมปราดเปรื่องปริญญาคว้าสองใบ
เหตุไฉนประดาหนุ่มมิรุมมอง
มีแต่พวกหงำเหงือกกระเดือกห้อย
แถกยิ้มคอยหว่านหวานตาลานจ้อง
บอกเตะปี๊บยังไหวท้าให้ลอง
พอเมียเห็นกลับจ๋องตกร่องลืม
หนุ่มไม่มองย่ำแย่แถม