ใช้ฟ้าแดนแบ่งฟ้านภากาศ ขีดเส้นวาดคั่นกลางหว่างเราไว้ คนหนึ่งคนอยู่ฟากฟ้าอีกฝั่งไกล จากหนึ่งคนอีกฝั่งให้ห่างไกลกัน เขียนลงบนแผ่นฟ้านภากาศ ว่ามิอาจข้ามเส้นดั่งเช่นฝัน หากแดนฟ้าฟากโน้นคือกลางวัน อีกดินแดนฟากฝั่งนั้นเป็นกลางคืน จารึกบนแผ่นฟ้านภากาศ จำให้มั่นสะพานลาดมิอาจฝืน จงอย่าก้าวล่วงล้ำแม้กล้ำกลืน ต้องหยัดยืนอยู่ได้ในฝั่งตน ห่างแค่นี้พอไหม? .. แค่ฟ้ากั้น .. เป็นเส้นคั่นแบ่งไว้ไม่สับสน ฟากฝั่งโน้นและฝั่งนี้มิปะปน แบ่งดินแดนคนสองคนสองหนทาง ...