อนงค์นาง
รอยยิ้มของลูกศิษย์จิตบริสุทธิ์
เปรียบประดุจน้ำค้างกลางเวหา
อยู่ต่างแดนไกลบ้านวานเมตตา
ปรารถนาอ่านเขียนเล่าเรียนกัน
คิดถึงศิษย์บ้านป่ากาฬสินธุ์
เด็กทุกถิ่นตั้งใจได้สุขสันต์
ฐานะอาจแตกต่างห่างสัมพันธ์
ไม่สำคัญอยู่ไหนใจเป็นครู
ครูอาสาหน้าที่มีทุกอย่าง
เพียงแตกต่างไร้ขั้นอันเลิศหรู
ช่วยงานวัดได้บุญอุ่นใจครู
กุศลอยู่ในใจไม่ร้อนรน
ทำความดีต่อไปยังไม่สาย
แก่ใกล้ตายทุกทีมีเหตุผล
ความสงบพบธรรมค้ำกมล
มีหรือจนไม่ต่างร่างฝังดิน
ไม่ว่าจะลูกเขาหรือลูกเรา พ่อแม่ทุกคน จะยากดีมีจน ต่างก็อยากให้ลูกมีวิชาความรู้เป็นคนดีของสังคมเหมือนกันค่ะ ถ้าสามารถช่วยกันได้แม้เพียงเ
2040
5
0
หน้าส่วนตัว
