หมองอิง
สับสนนะ..กับชีวิต..
ที่ลิขิต..ไม่ได้ดังฝัน..
ที่ทำได้..แค่ก้มหน้า..รับมัน..
ได้แค่รอวัน..แผลหายดี..
ความเจ็บ..ซ้ำ-ซ้ำ..ซาก-ซาก..
เรื่องราวหลายหลาก..ประดัง..เต็มที่..
ความเข้มแข็ง..เมื่อก่อนเก่า..ที่เคยมี..
จวบวันนี้..แทบไม่มี..หลงเหลือเลย..
ที่ยังเหลือ..ก็เพียงแค่..ความเงียบเหงา..
ความว่างเปล่า..อ่อนแอ..แน่นิ่งเฉย..
แทบไม่รับ..ไม่รู้..อะไรเลย..
ไม่มีแม้..คำเอื้อนเอ่ย..ใด-ใด..
หมดแรง..หมดใจ..หมดสิ้น..
หมดชีวิน..หมดความรัก..ที่สดใส..
หมดไปแล้ว..ความห่วงหา..ความห่วงใย..
เหลือแค่เพียง..รอยอาลัย..ของวันวาน..
1193
12
0
หน้าส่วนตัว
