ลักษมณ์
เริ่มสมัครสมานในกานท์กลอน
เริ่มเว้าวอนอ้อนรักเกินหักขืน
เริ่มรู้จักความหมายแห่งวันคืน
หลับหรือตื่นเธอยืนอยู่ข้างเคียง
อิจฉาคนฉ่ำคู่ลู่ลมหนาว
อวดดวงดาวอุ่นเดือนเอื้อนอมเสียง
ใต้ฟ้านัยน์ตาฟ้องต้องต่างเตียง
สานสำเนียงเสียงเสนาะเสาะเสียงนาง
มิมีสรรพสามารถมาสานส่อ
แต่ยังพอพยายามตามแต่งสาง
สอดลีลาคีตลักษณ์สลักคราง
ด้วยดวงสุรางคน์แดนี้ที่นำไป
ขอตกหลุมรักนี้ที่เธอขุด
จะไม่รุดฉุดกายหายไปไหน
จะคอยเจ้าโฉมเฉลาเฝ้าพลีใจ
ตลอดไปจวบกัลป์กัปตราบหลุมมี
๑๕ ธันวา ๔๗
เริ่ม อิจฉา มิมี หลุมรัก
ลักษมณ์
ป.ล. ประมวลมาจากที่ได้เคยเขียนไว้ที่บ้านของหลายๆ ท่าน
แล้วเกิดชอบใจ จึง
1425
13
0
หน้าส่วนตัว
