ปาลิน
อยากกลับไปหา..อยากไปเห็น
ถึงผู้เป็นหัวใจและความหวัง
เพื่อครวญเพลงผ่าวแผ่วให้แว่วฟัง
ในโอบห้อมล้อมขังของความรัก
ผ่านแนวรั้วลมเร่อันเสรี
บนแผนที่ไร้ผู้ซึ่งรู้จัก
จะบรรเลงกวีหวานเนิ่นนานนัก
ให้สมกับค่ารักที่พักพิง
โน่น! ม้านั่งสีขาวใต้ราวฟ้า
นั่น! ฝูงปลาตัวน้อยผู้อ้อยอิ่ง
นี่! ดอกหญ้ากวัดไกวไหวระวิง
นู่น! ฝักต้อยติ่งและชิงช้า
จะวาดจักรวาลมากำนัล
ตราบที่ยังมีฉันให้ฝันหา
จะขอเป็น เทพนิยายประกายตา
ทดแทนปรารถนา จินตนาการ
แลกกับรอยยิ้ม..เสียงหัวเราะ
มากุมเกาะวันวัยให้ไหวหวาน
ท่ามสายลม แพรหมอก ดอกไม้บาน
1224
2
0
หน้าส่วนตัว
