แค่เศษซากกากเดนเห็นประจักษ์
ลมคำรักปากพล่อยคอยข่มเหง
ลวงจิตลึกนึกไม่ถึงคนกันเอง
ใจนักเลงเขาไม่ทำย่ำกมล
แสร้งมาเติมเสริมต่อคอกวี
แต่ฤดีซ้ำซ่อนกลอนฉ้อฉล
เขียนคำแทรกแปลกที่ซ้ำ..ใครอีกคน
"คำสับสน".."คนสับหลอก"..ยอกย้อนใจ
จะอ้อล้อต่อกลอนใครก็ไปเถิด
อย่ามาเปิดท่าทีดีกว่าไหม
ตอบกลอนรักต่อกลอนช้ำก็ทำไป
อย่ามาใช้เล่ห์ลวงบ่วงกวี
ความรู้สึกที่เคยใ