นกตะวัน
เราเดินมาตามเส้นทางซึ่งสองข้างเนืองแน่นไปด้วยไผ่กอใหญ่ แต่ละลำอวบใหญ่ยิ่งกว่าท่อนขาของคนและสูงชะลูดส่งเรือนยอดแผ่เบียดเสียดระยอดไม้อื่น ในเวลาลมพัดผ่านลำไผ่เหล่านี้โอนเอนเสียดสีกันเกิดเสียงดังราวกับเสียงร้องของสัตว์ บางตอนมีต้นห้อมช้างที่มีดอกสีชมพูแกมม่วงแทรกปะปนอยู่เป็นหย่อมๆ เมื่อเดินมาถึงหัวโค้งแสงแดดยามเช้าส่องผ่านม่านไม้เป็นลำลงมา แลเห็น แมงโย่ง (Harvestman) ไต่ยั้วเยี้ยอยู่ตามใบไม้นับร้อยนับพันตัว
มองทางไหนให้เห็นเป็นแมงโย่ง
เกาะเครงโครงคร่อมไม้ไต่ใบเขียว
เหมือนแมงมุมขยุ้มอยู่ดูแปลกเชียว
เห็นแล้วเสียวหวาดผวาน่าเกลียดชัง
ขาเล็กเรียวเกี่ยวกิ่งไม่วิ่งหนี
อยู่กับที่ทั้ง