25 ตุลาคม 2552 10:51 น.

+ดอกดุสิตา+

กวีเดินดิน

00087_8.jpg๏ดุสิตามาลาแห่งลานหิน
ขึ้นเราะรินริมน้ำสราญไหว
สีม่วงเข้มเต็มพื้นดื่นดาษไกล
ดุจอำไพไววับสดับลม

๏เจ้าเป็นไม้รายล้อมอ้อมแนวป่า
ตระการตาคราดอกออกสวยสม
ดุสิตาพาจิตคิดภิรมย์
หากได้ชมคงชื่นรื่นฤดี

๏ดอกน้อยน้อยร้อยสอดกอดกลุ่มหญ้า
เป็นผกาคราเคล้าเร้ารวมสี
ทั้งม่วงขาวพราวพรายรายพงพี
ชลทีทอดทุ่งคลุ้งเนืองนอง

๏เห็นเป็นภาพอาบกลิ่นถิ่นทุ่งหญ้า
ชวนตรึงตรามาลาหามีสอง
ถึงปลายฝนต้นหนาวคราวชวนมอง
ชมชื่นปองผองไม้ริ้วรายไพร


๏พระนางเจ้าฯทรงประทานนามไม้ป่า
“ดุสิตา”ได้มานานขานไข
ถือเป็นเกียรติแก่ผืนพืชพงไพร
ชื่นฤทัยไม้งามดุสิตา
 
25 ตุลาคม 2552
กวีเดินดิน

99j7aa5kcbaa9fafiaaia.jpg				
21 ตุลาคม 2552 10:18 น.

เพลงโศก...ณ.....โลกใด

กวีเดินดิน

1218107072.jpg๏แม้คืนเงียบสงบประสบหล้า
ใจยังพาโหยหวนครวญอาสันต์
โอ้ใจเราระรัวกลัวใดกัน
จึงก่ายกันผันหน้าคราล้มนอน

๏จะใช้มือปรือป้องต้องความเงียบ
ให้ดังเปรียบหลับใหลในไพรสร
ปิดหน้าต่างพรางค่ำทำอาวรณ์
เสียงเอื้อนกลอนยังหลอนชอนฤทัย

๏ทั้งขลุ่ยเป่าเศร้าแล้วแคล้วคนอยู่
แต่มิรู้คู้ร้องมองอยู่ไหน
จะแอบอิงสิงซ่อนวอนหลอกใคร
ใจเอ๋ยใจไฉนสั่นหวั่นระรัว

๏พอใกล้หลับเสียงกรับดังอีกแล้ว
ขอบฟ้าแนวยังค่ำทำสลัว
เสียงตะโพนโทนฉิ่งยิ่งพากลัว
ระนาดรัวทั่วรางครางเป็นเพลง

๏พอตกดึกฝึกใจให้มาดมั่น
มิหวาดหวั่นกันจิตคิดข่มเหง
ดนตรีโศกโลกไหนใช่บรรเลง
แท้ตัวเองสร้างเพลงวังเวงใจ

21 ตุลาคม 2552
กวีเดินดิน				
14 ตุลาคม 2552 20:53 น.

บุพชาติ.....ไม้งาม

กวีเดินดิน

1237797376.jpg๏เอื้องเอ๋ยเอื้องผึ้ง
ไฉนจึงตรึงตรามาลาสวย
ดูดกดื่นรื่นดอกออกระรวย
ริ้วระทวยด้วยงามยามต้องตา

๏ทั้งกิ่งก้านกอดก่ายระบายเข้า
พร้องพริ้งเพราพงพืชชื่นพฤกษา
เมื่อเคลื่อนคล้อยเคล้าคู่ภู่พนา
สราญตาคราครั่งดังสีทอง

๏งามเอ๋ยงามยิ่ง
งามทุกสิ่งจริงแท้มิแค่หอม
ไม้เมืองเหนือเรื่อเรื่องเฟื่องพยอม
ขึ้นโอบออมอ้อมไม้ระบายไพร

๏ธรรมชาติดาษดื่นชื่นตาอยู่
ยังคงคู่ไพรสันต์ฉะนั้นไหน
เคลียเคล้าหมอกชอกกิ่งยิ่งละไม
คงชื่นใจหากเห็นเช่นด้วยตา


310897.jpg๏กระจายจรกลิ่นไม้           โมกข์เอย
จะเทียบเทียมใดเลย            แก่เจ้า
ดอกดกดื่นคงเคย              ชวนชื่น   รื่นแฮ
ชมช่อชูเยื่องเย้า               ร่ายร้อย   เรือนแสน

๏สวยสะอาดอ่าเอื้อม            เด็ดดอม
ขาวข่าวไขพญายอม            ก่ายเกลี้ยง
มองแมงภู่เวียนตอม            ล้อมร่าย     ดอกเอย
แสนชื่นชมโรมเลี้ยง            เรียงไว้       ไพรสน




pha.jpg๏บุพชาติเฟื้องฟ้ามาฟ้าเฟื้อง
สะพรั่งเรื่องสีดอกออกดอกสี
ล้วนแต้มแต่งตรีตรามาตราตี
สีม่วงมีมายมากเห็นมากมาย

๏อีกชมพูชูชื่นมาชื่นชู
เมียงมองดูหายเศร้าโอ้เศร้าหาย
สีขาวนวลคลายโศกโอ้โศกคลาย
ดูพรั่งพรายพลอยพริ้งโอ้พริ้งพลอย


adoontak-1232205508-222-123-65-137.jpgSlzCLs054112-02.jpgDSC01528.jpg

14  ตุลาคม 2552
กวีเดินดิน				
12 ตุลาคม 2552 19:45 น.

ขันหมาก...พรากรัก

กวีเดินดิน

Picture_323.jpgพี่อิดรวนหวนเหซวนเซรัก
เหมือนถูกผลักปักหนามหยามไม่สน
เพราะบุญน้อยพลอยซ้ำกล้ำคำคน
เป็นวังวนเย้ยหยันหวั่นให้ตาม

เขาชี้ว่ากล้าคิดผิดที่แล้ว
มองเห็นแววแนวรักจักห้ามหาม
แค่วาจาล้าลวงทั้งปวงทราม
อย่าทาบทามลามเรื่องเฟื่องปัญญา

โอ้...คุณค่ามาล่วงกลลวงรัก
แต่สุดหักพักใจไฉนหา !  
ขันหมากพี่ตรีแล้วแคล้วมายา
มินำพาว่าคำซ้ำทำลวง

เพราะเงินน้อยพลอยหมดลดคุณค่า
อกล้างลามาพบประสบสรวง
ว่าความรักตระหนักแล้วทุกแนวปวง
ต้องเจ็บทรวงดวงแดเป็นแน่ใจ

	เมื่อได้ยินสินสอดกอดอกเศร้า
ด้วยนงเยาว์เอาเรื่องเคืองผลักไส
ตรีค่าคนด้วยทรัพย์กลับฤทัย
มิอาลัยไยดีที่เคยทำ

	จึงรู้ซึ้งตรึงใจในครานี้
จบกันทีที่รักพักต์งามขำ
โอ้..ว่าน้องตรองดีหรือที่ทำ
ไฉนนำคำคนปนกับใจ

	ขันหมากพี่มีค่าสิ่งใดเล่า
ถูกอ่านเอาเผาแผดแสบแค่ไหน
แค่ขันหมากอยากไร้ใช้เทียบใคร
ความจริงไฉนเปรียบเทียบกับเงิน

  12 ตุลาคม  2552
   กวีเดินดิน				
6 ตุลาคม 2552 11:18 น.

เพราะว่าเป็นคน......

กวีเดินดิน

ss9.jpgเพราะว่าคนที่เรียกสัตว์ประเสริฐ 
คิดดูเถิดโชคดีเป็นแค่ไหน
มีสติปัญญากว่าสัตว์ใด
ได้กำไรมีทุนดีกว่ามัน

เรามีมือได้ไหว้องค์พระสงฆ์
จงดำรงทำความดีอย่าหุนหัน
เรามีตาเห็นโลกเปลี่ยนรายวัน
แต่ยังดันหลงผิดติดโลกีย์

เราหลายคนในโลกยังยึดติด
ยังหลงสิทธิ์หลงรสหลงกลิ่นสี
ทำอะไรจงคิดให้พอดี
สติมีปัญญาเกิดเลิศเป็นคน

เรามีหูได้ยินสิ่งดีชั่ว
เรารู้ตัวเลือกทำได้ทุกแห่งหน
ฟังพระธรรมได้คิดการเวียนวน
ว่าหมู่ชนที่เกิดเพราะใช้กรรม

เรามีตัวยืดตรงตั้งกับพื้น
ให้ได้ยืนมีสง่าดูคมขำ
ไม่ต้องแนบกับพื้นเหมือนสัตว์ทำ
ที่มีคำพูดว่าสัตว์เลื้อยคลาน

เรามีวงศ์ตระกูลแต่เก่าก่อน
มีครูสอนให้รู้เรื่องแตกฉาน
เรามีเพื่อนพี้น้องพ้องวงศ์วาร
มีถิ่นฐานกำเนิดสืบสานไป

เรามีชื่อมงคลดำรงสิทธิ์
จะประดิษฐ์ให้เพราะสักแค่ไหน
ก็แล้วแต่จะตั้งแต่งให้ใคร
ไม่ถูกใครกล่าวเรียกตามเผ่าพันธุ์

ที่กล่าวมาเพราะว่าจำต้องคิด
อย่างหลงผิดมัวคิดความสุขสันต์
มีโอกาสรีบทำกุศลกัน
จึงสัมพันธ์กับคำที่ว่า “ คน”



6 ตุลาคม 2552
กวีเดินดิน				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟกวีเดินดิน
Lovings  กวีเดินดิน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟกวีเดินดิน
Lovings  กวีเดินดิน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟกวีเดินดิน
Lovings  กวีเดินดิน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงกวีเดินดิน
>