23 เมษายน 2547 13:24 น.
..ยาสีฟัน..
อยากถามใจตัวเอง..ให้รู้คำตอบ
ว่าฉันทำไมยังเหงา
จะเหลียวมองทางใด..ก็ดูว่างเปล่า
ไม่รู้ฉันเป็นอะไร
อยากหาใครบางคน..ช่วยค้นคำตอบ
ช่วยฉันให้คลายความเหงา
แต่แล้วไม่ใคร..ก็ยังเหมือนเก่า
เหงาๆ..คนเดียวอย่างเดิม
จะมีใครบ้างไหมคนที่เข้าใจ
และคอยห่วงใยในคนอย่างฉัน
จะมี..บ้างไหม..คนที่รู้ใจกัน
หาทุกวันแต่ไม่เจอ...
ไม่รู้ว่ามีใคร..ที่ไว้ใจได้
ก็ขอแค่เพียงเท่านั้น
อยากพบคนจริงใจ..จากคนร้อยพัน
ฉันขอแค่เพียงสักคน
ก็ยังวังเวงใจเหมือนเดิม เหมือนหลงทาง
ในท่ามกลางผู้คนมากมาย.. เฮ้ย....
มีคนให้คุยแต่ไม่ค่อยอยากคุย..
จะอยู่รอแต่คุณนะ..คนดี..
23 เมษายน 2547 13:14 น.
..ยาสีฟัน..
กี่ครั้ง..ที่ฉันนั้นต้องเจ็บ..
จาก..วันนั้นที่ฉันได้เคยผ่าน..
บทเรียนที่..แสนช้ำใจ..
ไม่อาจทำให้ฉันนั้นรู้สึก..
หวั่นไหวจากที่เคยเป็นอยู่..
คือรักเธอ..ทั้งหัวใจ
จึงปล่อยให้เธอ..ได้ทำร้าย..
จึงปล่อยให้เธอ..ได้ทำตามใจต้องการ
จึงปล่อยให้เธอ..ได้ทำร้าย..
จึงปล่อยให้เธอ..ได้ทำตามใจต้องการ
หากความคิด..ของเธอ
นั้นมีอยู่เพียง..แค่นั้น
ทุกอย่างคง..ไม่สำคัญ
สำหรับคนที่..ไร้หัวใจ
ทุกครั้งที่เธอทำฉันเจ็บ
ทำให้รู้ว่าฉันนั้นทำผิด
ความรักให้เธอมันมากไป
ตอกย้ำให้ฉันได้รู้สึก
เข้มแข็งกว่าที่เป็นอยู่...
แต่ไม่เปลี่ยนแปลงใจ
ยังปล่อยให้เธอ..ได้ทำร้าย..
ยังปล่อยให้เธอ..ได้ทำตามใจต้องการ
ยังปล่อยให้เธอ..ได้ทำร้าย..
ยังปล่อยให้เธอ..ได้ทำตามใจต้องการ
หากว่าใครสักคน..นั้นทุ่มเททุกอย่าง
มันคงไม่มีหนทาง..จะดึงหัวใจกลับมา
ทำใจให้หยุดรัก ทำใจให้หยุดรัก...เธอ (แต่ทำไม่ได้..ขอลองใหม่)
ทำใจให้หยุดรัก ทำใจให้หยุดรัก...เธอ (แต่ทำไม่ได้..ขอลองอีกหน่อย)
ทำใจให้หยุดรัก ทำใจให้หยุดรัก...เธอ (แต่ทำไม่ได้..ขอลองอีกซักครั้ง)
ทำใจให้หยุดรัก ทำใจให้หยุดรัก...เธอ (แต่ทำไม่ได้..ก็ยังรักเธออยู่เสมอ)
จึงปล่อยให้เธอได้ทำร้าย...เพราะรักเธอ
จึงปล่อยให้เธอทำตามใจต้องการ....เพราะรักเธอ
23 เมษายน 2547 00:24 น.
..ยาสีฟัน..
ท้องฟ้ายังเฝ้ารอ ดวงตะวัน
เช่นเดียวกับดวงจันทร์ เฝ้ารอดวงดาว
ส่วนฉันอยู่กับความหนาว
เฝ้ารอใคร มาพูดคุยหรือโทรหากัน
ก็รู้ว่าคนเรานั้นต้องแข็งแกร่ง
ก็รู้ต้องมีแรงเพื่อมีชีวิตอยู่
แต่บางครั้งมันอ่อนล้า
และบางครั้งก็อ่อนไหวต้องการใคร..
ใครสักคนเดินเข้ามา มาเป็นเพื่อน
เฝ้ารอใครซักคนที่เข้าใจ
เปลี่ยนวันคืนที่โหดร้าย
ทำให้ชีวิตมีความหมาย
พื้นดินยังเฝ้ารอ คอยสายฝน
ดอกไม้รอผู้คน ให้มาชื่นชม
ส่วนฉันยืนอยู่กลางสายลม
เฝ้ารอใคร เดินผ่านมา
และใครคนนั้นก็คือเธอ
ที่เฝ้ารอมาแสนนาน
อยากอยู่ใกล้เธอทุกวัน
อยากจะเจอหน้ากัน..อย่างนั้นละ....
}}}}}++การเฝ้ารอ++{{{{{{
23 เมษายน 2547 00:21 น.
..ยาสีฟัน..
ท้องฟ้ายังเฝ้ารอ ดวงตะวัน
เช่นเดียวกับดวงจันทร์ เฝ้ารอดวงดาว
ส่วนฉันอยู่กับความหนาว
เฝ้ารอใคร มาพูดคุยหรือโทรหากัน
ก็รู้ว่าคนเรานั้นต้องแข็งแกร่ง
ก็รู้ต้องมีแรงเพื่อมีชีวิตอยู่
แต่บางครั้งมันอ่อนล้า
และบางครั้งก็อ่อนไหวต้องการใคร..
ใครสักคนเดินเข้ามา มาเป็นเพื่อน
เฝ้ารอใครซักคนที่เข้าใจ
เปลี่ยนวันคืนที่โหดร้าย
ทำให้ชีวิตมีความหมาย
พื้นดินยังเฝ้ารอ คอยสายฝน
ดอกไม้รอผู้คน ให้มาชื่นชม
ส่วนฉันยืนอยู่กลางสายลม
เฝ้ารอใคร เดินผ่านมา
และใครคนนั้นก็คือเธอ
ที่เฝ้ารอมาแสนนาน
อยากอยู่ใกล้เธอทุกวัน
อยากจะเจอหน้ากัน..อย่างนั้นละ....
}}}}}++การเฝ้ารอ++{{{{{{
22 เมษายน 2547 22:06 น.
..ยาสีฟัน..
เขียนในวันนี้ที่บ้านในห้องนอนตอนดึกๆ
ฉันขอรับประกันว่าไม่เคยที่จะรู้สึก
ฉันไม่เคยคิดจะรัก สาบานว่าไม่เคยคิดลึก
นึกแล้วฉันก็รู้สึก รู้สึกน้อยใจ
แล้วเธอยังมาคิดว่าฉันมีใจให้กับใคร
แถมเธอยังมาคิดว่าฉันเปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่า
รู้ไหมวันทั้งวัน ฉันมีแต่ความเหงา
เหงาที่เราไม่คุยกัน เหงาที่เราไม่พูดกัน
เขียนมาให้เธออ่าน
ฉัน..ขอให้เธออ่าน
อ่านซ้ำๆ อ่านอีกสักครั้ง
สุดท้ายเลยอยากให้เธอจำไว้
ถ้าฉันพูดไม่เรื่องจริง
ฉันขอสาบานให้...???...เลย
แต่ถ้าฉันพดเรื่องจริง
ฉันขอให้เธอกลับมาเหมือนเคย
ถ้าไม่รักเธอจริงๆๆ
ฉันขอสาบานกับฟ้าให้..???..เลย
แต่ถ้าทุกอย่างนั้นจริง
แล้วเธอจะยอมรักกันไหมเอ่ย
ทุกๆ สิ่ง ทุกๆอย่าง
ที่ฉันเขียนมาในวันนี้
ฉันเขียนออกจากใจที่มี
ขอให้..ขอให้..ขอให้เธอเชื่อ
หน้าส่วนตัว
420
