15 ตุลาคม 2548 03:48 น.
: หยก :
...หนึ่งลวดลายโค้งยาวดังข้าวรวง
แต่ปลายช่วงพลิ้วคมผสมผสาน
ดังเปลวเพลิงเร่าร้อนร่อนทะยาน
เรียกขับขานลายกนกบรรลือไทย
...หนึ่งลวดลายไม้ดอกออกประดับ
แสดงชัดชมพูช่อละออใส
พฤกษภาพสวยสดจากแดนไกล
เพียงเล่าขานผ่านไว้ในตำรา
...จิตรกรวาดชีวิตบนงานศิลป์
กรายพู่กันดังโบยบินดั้นเวหา
นิรมิตโลกทั้งใบใส่ชีวา
สรรลวดลายประดับประดาประณีตงาม
...กนกงามโบตั๋นสวยช่วยประดับ
วาดเคียงคู่ดูงามรับหมดคำถาม
อาจารย์ศิลป์ว่าไม่คู่ดูไม่งาม
ประจำยามแซมโบตั๋นขันหรือไร
...กนกวาดชั้นเท่านี้มีโบตั๋น
มิคู่ควรริจะฝันก็อย่าหมาย
ถึงงามคู่ดูไม่เหมาะจำเพาะไว้
แท้ขีดคั่นขวางหัวใจ.."ไม่คู่ควร"
13 ตุลาคม 2548 00:31 น.
: หยก :
...ถึงวาดฟ้านภากาศคาดกำหนด
จารจารึกบันทึกบทลงแผ่นผา
ใช้หมึกสีเด่นล้ำย้ำสัญญา
ฤๅสูงค่ากว่าวาจาที่เป็นคำ
------- ~ * ~ * ~ -------
...แผ่นกระดาษจะคาดหวังกับดินสอ
คงไม่พอผิดพลาดวาดถลำ
ใช้ยางลบกลบเกลื่อนก็เชือนช้ำ
หวานก็คำจำก็คนโปรดสนใจ
...ก่อนเอ่ยอ้างคำใดให้ระลึก
ใช่เพียงนึกเอ่ยคำก็ทำได้
ดังขีดเขียนด้วยดินสอจนพอใจ
แล้วลบเลือนเชือนไปเหมือนไม่เคย
...ต่อแต่นี้ให้ดินสอรอกระดาษ
จะคิดวาดสิ่งใดให้เปิดเผย
เขียนแล้วลบวาดแล้วทิ้งอย่างที่เคย
จะละเลยมิสนใจปล่อยให้รอ
------- ~ * ~ * ~ -------
10 ตุลาคม 2548 00:38 น.
: หยก :
... ค่ำเอ๋ยคืนนี้ ลมหนาวนี้ พัดไปทางไหน
เหม่อมองแสงดาว พราวพร่าง ณ กลางใจ
อยากเพียงมีใคร แบ่งปันอุ่นไอ ในยามนับดาว
... เที่ยงคืนพ้นผ่าน เงียบงัน นิ่งสงบ
เหลือเพียงเงา พระจันทร์เศร้า พบ ที่กลางหาว
หลับลงเพื่อ ซ่อนน้ำตา จากแสงดาว
อายที่จะเล่าเรื่องราว ของคนผิดสัญญา
... วิงวอนน้ำค้าง อย่าฟังคำอ้าง ของคนไกล
โอ้เอ๋ยหัวใจ คืนกลับใกล้ ณ กลางใจข้า
อย่าหวังวิงวอน คำกล่าว คนอ้าง อำลา
วิงวอนลมหายใจของข้า อย่ารอจนกว่า คนผิดสัญญา... หวนคืน
4 ตุลาคม 2548 23:31 น.
: หยก :
รู้ไหมเพียงเอ่ยคำลา
สร้างความห่วงหาแค่ไหน
เมื่อเธอบอกว่าจะไป
ร่ำลาแค่ไหนไม่พอ
คำลาสร้างเพียงช่องว่าง
อ้างว้างอย่างไม่เคยขอ
ไม่คิดต้องการจะรอ
ตัดพ้อคนห่างเหินไป
ฝันดีก็ไม่อยากทราบ
สุขภาพรักษาเองได้
คำลาไม่ต้องได้ไหม
ขอแค่อยู่ใกล้เหมือนเดิม
คนไปหวังให้คำลา
เพิ่มใจอ่อนล้าฮึกเหิม
รู้ไหมคนรอที่เดิม
เพียงเพิ่มความท้อทรมาน
หน้าส่วนตัว
1864
