28 มกราคม 2547 23:23 น.
: หยก :
กางแผ่นผืนผ้าขาวราวกระดาษ
ฝนหมึกวาดคัดเน้นเป็นอักษร
ทุกรอยเส้นร้อยเรียงเป็นขั้นตอน
คงสะท้อนเงาหลังที่ฝังตรึง
ในเส้นโค้งแผ่วพลิ้วดังคิ้วคาง
ทุกเส้นบางอ่อนจางแต่โศกซึ้ง
วาดโค้งเข้มดังคิ้วนางขมวดขึ้ง
คล้ายปั้นปึ่งแง่งอนรอนหัวใจ
ลากเส้นตรงลงตัดกระดาษขาว
กลับอ่อนนุ่มลงราวกับเส้นไหม
ดุจปลายผมข้างแก้มที่นวลใย
ยังว้าวุ่นฝันใฝ่เพียงได้มอง
ทุกแต้มจุดดำขลับดังแววตา
เคยคร่าใจฉันทั้งสี่ห้อง
เส้นปิดท้ายคือรอยยิ้มที่หมายปอง
ยิ่งเหม่อมองยิ่งไขว่คว้าค้นหาเธอ
--------------------------------------
หน้าส่วนตัว
750
