15 มกราคม 2549 23:14 น.
: หยก :
ฟ้าราตรีทอระยับประดับดาว
วะวิบวาวแวมวับนับหมื่นแสน
เชยประชันจันทร์ชดช้อยลอยเหนือแดน
ระย้าแม้นโคมเพชรพราวทั้งดาวเดือน
มองผืนน้ำทาบทอคลอประดับ
สะท้อนดาวคณานับให้คล้ายเหมือน
ลมเย็นเย็นลอบเร้นมาเป็นเพื่อน
กระซิบเตือนอย่าหลงเงาของจันทรา
ตลิ่งไกลพลิ้วไหวดังใครโบก
ประโลมลมไหวโยกเจ้าดอกหญ้า
แลสะพรั่งไหวหวานละลานตา
ดังเลื่อมไหมลายผ้าตระการใจ
ธรรมชาติราตรีดิถีรัก
แม้นสะพรักพริ้มพร้อมพยอมไหว
เธอเคียงข้างมือกุมมือใจเกี่ยวใจ
ยังงดงามกว่าสิ่งใดในราตรี
15 มกราคม 2549 01:56 น.
: หยก :
ขอให้ค่ำคืนนี้มีเพียงเรา...
อยู่เคียงข้างใต้แสงดาว ที่สุกสกาวราวความฝัน
จะกระซิบบอกรักเธอเบาเบา ใต้แสงจันทร์
ไม่ว่าตื่นหรือคืนฝัน... ขอเคียงข้างกันทุกคราว
ขอให้รักนี้เป็นนิรันดร์...
มีเธอเป็นเจ้าหญิงที่กลางใจฉันในคืนหนาว
คอยปลอบโยน คอยเข้าใจ ทุกเรื่องราว
ต่อแต่นี้จะไม่เหลือความเหน็บหนาวให้ปวดร้าวทุกค่ำคืน
ขอให้มีเธอเป็นกำลังใจ...
แค่เพียงมีเธอเคียงข้างไปความอ่อนแอในใจจะพลิกฟื้น
เพื่อก้าวไปบนหนทาง... ที่ฉันจะหยัดยืน
ขอเพียงมีรอยยิ้มรื่น ของเธอช่วยฟื้นพลังใจ
ขอให้คำสัญญา...
ก่อนที่ฉันจะหลับตา เพื่อพ้นไปสู่ภพใหม่
ทุกวินาทีจากนี้ ฉันจะมีให้เธอหมดทั้งใจ
เพื่อตอบแทนทุกๆความรักความห่วงใยที่เธอมอบให้กัน
5 ธันวาคม 2548 00:50 น.
: หยก :
๐ เพ็ญงามอร่ามสุลักษณา พิศฟ้ากระจ่างใจ
แสงนวลก็ยวนอุรวิไล มนใดจะต้านทาน
๐ แหงนหงายกระต่ายจรจะเฝ้า ศศิเล้าประโลมลาน
ดาราระดาระดะสะคราญ รัตติกาลผสานสม
๐ แก้วฟ้าประภัสสรวิสุทธิ์ ณ วิมุติอารมณ์
แหงนตายกระต่ายก็มิได้ชม อุระตรมก็สมควร
15 ตุลาคม 2548 03:48 น.
: หยก :
...หนึ่งลวดลายโค้งยาวดังข้าวรวง
แต่ปลายช่วงพลิ้วคมผสมผสาน
ดังเปลวเพลิงเร่าร้อนร่อนทะยาน
เรียกขับขานลายกนกบรรลือไทย
...หนึ่งลวดลายไม้ดอกออกประดับ
แสดงชัดชมพูช่อละออใส
พฤกษภาพสวยสดจากแดนไกล
เพียงเล่าขานผ่านไว้ในตำรา
...จิตรกรวาดชีวิตบนงานศิลป์
กรายพู่กันดังโบยบินดั้นเวหา
นิรมิตโลกทั้งใบใส่ชีวา
สรรลวดลายประดับประดาประณีตงาม
...กนกงามโบตั๋นสวยช่วยประดับ
วาดเคียงคู่ดูงามรับหมดคำถาม
อาจารย์ศิลป์ว่าไม่คู่ดูไม่งาม
ประจำยามแซมโบตั๋นขันหรือไร
...กนกวาดชั้นเท่านี้มีโบตั๋น
มิคู่ควรริจะฝันก็อย่าหมาย
ถึงงามคู่ดูไม่เหมาะจำเพาะไว้
แท้ขีดคั่นขวางหัวใจ.."ไม่คู่ควร"
13 ตุลาคม 2548 00:31 น.
: หยก :
...ถึงวาดฟ้านภากาศคาดกำหนด
จารจารึกบันทึกบทลงแผ่นผา
ใช้หมึกสีเด่นล้ำย้ำสัญญา
ฤๅสูงค่ากว่าวาจาที่เป็นคำ
------- ~ * ~ * ~ -------
...แผ่นกระดาษจะคาดหวังกับดินสอ
คงไม่พอผิดพลาดวาดถลำ
ใช้ยางลบกลบเกลื่อนก็เชือนช้ำ
หวานก็คำจำก็คนโปรดสนใจ
...ก่อนเอ่ยอ้างคำใดให้ระลึก
ใช่เพียงนึกเอ่ยคำก็ทำได้
ดังขีดเขียนด้วยดินสอจนพอใจ
แล้วลบเลือนเชือนไปเหมือนไม่เคย
...ต่อแต่นี้ให้ดินสอรอกระดาษ
จะคิดวาดสิ่งใดให้เปิดเผย
เขียนแล้วลบวาดแล้วทิ้งอย่างที่เคย
จะละเลยมิสนใจปล่อยให้รอ
------- ~ * ~ * ~ -------
หน้าส่วนตัว
1776
