15 มกราคม 2549 23:14 น.
: หยก :
ฟ้าราตรีทอระยับประดับดาว
วะวิบวาวแวมวับนับหมื่นแสน
เชยประชันจันทร์ชดช้อยลอยเหนือแดน
ระย้าแม้นโคมเพชรพราวทั้งดาวเดือน
มองผืนน้ำทาบทอคลอประดับ
สะท้อนดาวคณานับให้คล้ายเหมือน
ลมเย็นเย็นลอบเร้นมาเป็นเพื่อน
กระซิบเตือนอย่าหลงเงาของจันทรา
ตลิ่งไกลพลิ้วไหวดังใครโบก
ประโลมลมไหวโยกเจ้าดอกหญ้า
แลสะพรั่งไหวหวานละลานตา
ดังเลื่อมไหมลายผ้าตระการใจ
ธรรมชาติราตรีดิถีรัก
แม้นสะพรักพริ้มพร้อมพยอมไหว
เธอเคียงข้างมือกุมมือใจเกี่ยวใจ
ยังงดงามกว่าสิ่งใดในราตรี
15 มกราคม 2549 01:56 น.
: หยก :
ขอให้ค่ำคืนนี้มีเพียงเรา...
อยู่เคียงข้างใต้แสงดาว ที่สุกสกาวราวความฝัน
จะกระซิบบอกรักเธอเบาเบา ใต้แสงจันทร์
ไม่ว่าตื่นหรือคืนฝัน... ขอเคียงข้างกันทุกคราว
ขอให้รักนี้เป็นนิรันดร์...
มีเธอเป็นเจ้าหญิงที่กลางใจฉันในคืนหนาว
คอยปลอบโยน คอยเข้าใจ ทุกเรื่องราว
ต่อแต่นี้จะไม่เหลือความเหน็บหนาวให้ปวดร้าวทุกค่ำคืน
ขอให้มีเธอเป็นกำลังใจ...
แค่เพียงมีเธอเคียงข้างไปความอ่อนแอในใจจะพลิกฟื้น
เพื่อก้าวไปบนหนทาง... ที่ฉันจะหยัดยืน
ขอเพียงมีรอยยิ้มรื่น ของเธอช่วยฟื้นพลังใจ
ขอให้คำสัญญา...
ก่อนที่ฉันจะหลับตา เพื่อพ้นไปสู่ภพใหม่
ทุกวินาทีจากนี้ ฉันจะมีให้เธอหมดทั้งใจ
เพื่อตอบแทนทุกๆความรักความห่วงใยที่เธอมอบให้กัน
หน้าส่วนตัว
1776
