กระต่ายใต้เงาจันทร์
วัด พระ และ เด็กผู้หญิง
เมื่อวานรับโทรศัพท์จากเพื่อนคนหนึ่งได้คุยกัน หลายเรื่อง แต่ประเด็นหนึ่งที่กระทบใจคือ พ่อ ทำให้ข้าพเจ้าเองต้องกลับมาเปิดดูสมุดบันทึกของพ่อ ที่เก่าจนซีดเป็นสีน้ำตาลไหม้ถ้าจับแรงคงจะกรอบและผุ ตามกาลเวลา
พ่อคือคนที่ฉันรักมากที่สุดในที่สุดในชีวิตเหนืออื่นใด ผู้ผู้ปกป้องลูกสาวคนนี้คนนี้จนวินาทีสุดก่อนลมหายใจจะสิ้น...วิญญาณลอยล่องออกจากร่างกายจนลมหายใจเฮือกสุดท้าย
น้ำตาของตัวเองค่อยๆรินหลั่งอยู่บนสมุดบันทึกเล่มนั้น
มีคนเคยบอกฉันว่า เอาบันทึกของพ่อมาเขียนเป็นเรื่องราวส่งผ่านเพื่อเสนอเป็นงานเขียนออกหนังสือ ภาษาไม่จำเป็นต้องสวย แต่บันทึกของพ่อมีหลา