คีตากะ
มนุษย์คือที่รักของฉันและฉันเป็นที่รักของเขา ฉันต้องการเขาและเขาก็ปรารถนาฉัน
ฉันโศกเศร้าเสียใจเพราะว่าในความรักที่ฉันมีต่อเขานั้นได้มีผู้เข้ามาแทรกแซงซึ่งทำให้ฉันเดือดร้อนและเขาต้องทรมาน หล่อนผู้นั้นคือหญิงผู้โหดร้ายซึ่งมีนามว่าวัตถุ ไม่ว่าเราจะไปที่ไหน หล่อนก็จะตามไปด้วยเหมือนเป็นผู้ปกครองซึ่งคอยพรากเราเสียจากกัน
ฉันเสาะหาที่รักของฉันตามป่าดงพงไพร ใต้ต้นไม้และข้างธารน้ำแต่ฉันหาพบเขาไม่ เพราะวัตถุได้จูงเขาให้เขวไปและพาเขาเข้าไปในเมืองกับหล่อน-เมืองอันเต็มไปด้วยฝูงชน ความคดโกงและชั่วร้าย
ฉันเสาะหาเขาตามสถานศึกษาและในโบสถ์วิหารแห่งปัญญา แต่ฉันก็ไม่พบเขา เพราะวัตถุผู้