ชีวิตของคนหนึ่งคน หากจะต้องการความรักบ้าง จะหาได้เมื่อไร ต้องอยู่กับความโดดเดี่ยว ว้าเหว่ เหงา เดียวดาย ผู้เขียนมีความรู้สึกที่ อยากร้องไห้ การหนีปัญหานี้ ทำให้ฉันไม่มีเพื่อนมากเท่าไร ความรู้สึกนี้คงไม่มีใครเข้าใจหรอกแต่ไม่เป็นไร ฉันชินกับความรู้สึกนี้มาหลายปีแล้ว ต่อมาฉันไม่อยากร่วมงานกับผู้อื่น ไม่อยากยุ่งกับใคร อยากอยู่คนเดียวในโลกใบนี้ หลายครั้งที่ฉันรู้สึกท้อแท้ จิตใจบอกว่าไม่ไหวแล้ว แต่ก็หลายครั้งที่ ต้องลุกขึ้นสู้ ต้องต่อสู้กับปัญหา ฉันเจ็บปวดมาก ที่ต้องทนความรู้สึกนี้ และเมื่อฉันได้เจอกับคนที่เข้าใจฉันมากที่สุด ( ที่ไม่ใช่แฟน ) เป็นเพื่อนที่ดีกับฉันมากที่สุด ฉันเริ่มรู้สึกผู