คืนนี้.. สายฝนโปรยปราย ฉันกำลังนึกถึงใครคนหนึ่ง.. ใครคนที่เป็นเหมือนเงาของอดีตที่ผ่านเลย.. ใช่.. คนที่ฉันเคยรักมากที่สุด และคิดว่าคงเป็นคนสุดท้ายที่ฉันจะรัก .. อาจจะเป็นเพราะบรรยากาศที่ออกจะเงียบๆเหงาๆ บวกกับความหวั่นไหวของความรู้สึก ทำให้อยู่ๆฉันก็เผลอคิดไปถึงใครคนนั้นขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ.. .. เป็นเวลาหลายปีแล้วสินะ.. ที่เราตกลงจะแยกกันไปค้นหาหนทางชีวิตของตัวเอง หลังจากที่เราได้ค้นพบว่า เราไม่อาจจะเดินทางไปด้วยกันได้ทุกหนแห่ง ถึงตอนนี้ ฉันก็ยังไม่อาจจะลืมใครคนนั้นได้ แม้ว่าจะเลือนๆไปบ้างในบางความรู้สึก.. .. กล่องความทรงจำที่ถูกเก็บไว้ในมุมเงียบของความรู้สึก ถูกความคิดรื้อค้