.........บัว.........

ปรีดี อู่ทรัพย์.

บัว
         ความเป็นอยู่นี่นี้............ต่างกัน ท่านเอย
ต่างสมองแผกผัน...................เฉกผ้า
ดั่งบัวที่ผ่องพรรณ..................ขอเปรียบ
ต่างแหวกน้ำแหวกหญ้า..........อวดก้าน ดอกใบ
         ดอกไสวเมื่อนั่งน้ำ.........นวลรวี
บัวผ่านพ้นนที........................ถิ่นท้อง
เสมือนผู้รอดราคี...................มลพิษ นั้นแฮ
เห็นผิดเห็นถูกต้อง................ด้วยเดชธรรมศีล
         บัวตีนติดหล่มตื้น..........กว่าใคร
บ่อเห็นคืนวันไหว..................มืดหล้า
ดั่งผู้ติดตมใจ.......................อบายมุข
ย่อมมอดไหม้ตกม้า..............หมดสิ้นทรัพย์ตน
         อันอุบลที่ปริ่มน้ำ..........โผล่ผลุบ
ดอกก็ต้องบานหุบ.................มืดบ้าง
สบดีชั่วกลั้วทุบ.....................ชีวิต
เหมือนหนึ่งรู้ครึ่งข้าง.............กึ่งร้ายกึ่งดี
         บัวที่สี่บัวต่ำใต้.............สายชล
เปรียบประหนึ่งผู้คน.............จ่อมน้ำ
มีชีวิตมืดมน........................อาภัพ
ดุจหนึ่งเวรกรรมค้ำ..............กดไว้ ไม่ลอย
         อย่าท้อถอยมืดแล้ว......สว่างมี
ประกอบทำนำชีวี..................ห่างร้าย
อย่าอยู่มืดเขลาซี..................เชิญเถิด
ละชั่วทำดีคล้าย....................กับคล้องมงคล
.................................................................