ฟ้าสีหม่นคนหมองนั่งตรองตรึก
ใจลึกลึกสุดแสนจะสับสน
กับโลกที่วุ่นวายแสนวกวน
ต่างผู้คนต่างจิตใจผ่านไปมา
สุดแสนเหงาเหมือนตัวอยู่เปล่าเปลี่ยว
นั่งผู้เดียวไร้ที่เสน่หา
ทุกข์จมลึกสุดแสนพรรณนา
คิดแต่ว่าด้อยค่าสุดแสนทน
แต่ลืมตาหมองเหลียวดูรอบข้าง
ก็มิได้อ้างว้างมิปี้ป่น
มิได้อยู่คนเดียวแต่มีอีกหลายคน
ที่เคียงข้างกับตนอยู่ร่ำไป
ทั้งพ่อแม่พี่น้องเพื่อนคนรัก
ไม่ได้ทิ้งหายพักตร์กันไปไหน
ยังคงห่วงยังคงหายังใส่ใจ
อย่าคิดไปว่าตนอยู่คนเดียว
เมื่อคิดได้รอยยิ้มเริ่มปรากฎ
ใจคิดคดหายคลายความปล่าวเปลี่ยว
เออจริงสิเรามิได้อยู่ผู้เดียว
ใจห่อเหี่ยวกลับกลายบานเบ่งมา
แล้ววันนี้ทำอะไรเพื่อใครบ้าง
คนรอบข้างได้รับหรือเปล่าหนา
อย่าคิดถึงแต่ตัวโปรดคิดถึงผู้เมตตา
ที่เคียงข้างกันมาแต่ปางบน
14 มิถุนายน 2549 08:07 น. - comment id 583490
เมื่อมีความรัก ก็มักคิดถึงแต่คนรักจนลืมคิดถึงคนรอบข้างนะคะ พอเจ็บปวดขึ้นมา ก็ได้คนรอบข้างนี่แหละดูแล คิดขึ้นมาได้ อยากเขกหัวตัวเองจัง

14 มิถุนายน 2549 08:53 น. - comment id 583513
คนเราชั่งหลายหลากลึก เอาแน่ไม่ได้ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ไม่เจ้าใจเลยจริง ๆ

14 มิถุนายน 2549 12:24 น. - comment id 583565
จิงด้วยเนอะ อ่านแล้วรู้สึกว่า ตัวเองใช้เวลาฟุ่มเฟือยจัง เพราะงั้น คอมเมนต์เสร็จแล้ว.. ไปทำการบ้านก่อนน๊า อิอิ เพื่ออนาคต..จะได้ทำประโยชน์ให้คนรอบข้าง
กลอนสร้างสรรค์ ให้สิบดวง โย่วๆ
P.S. ดาวไม่มีเอารูปหัวใจไปแก้ขัดก่อง

14 มิถุนายน 2549 23:48 น. - comment id 583708
อยู่ลำพังให้ระวังเรื่องความคิด ตามจริตให้ทันอย่าขนขวาย เรื่องของจิตคิดวางไว้เป็นนาย ส่วนเรื่องกายไว้เป็นบ่าวเฝ้าระวัง

15 มิถุนายน 2549 12:12 น. - comment id 583800
\" ก็เคยเหงาเศร้าเศร้าอยู่ในบางครั้ง
แต่ก็ยังไม่เคยคิดจิตท้อแท้
ถึงอ้างว้างให้หวนคิดในดวงแด
ว่าสุดแท้มีพ่อแม่ที่รักเรา \"
มาเยี่ยมเยือนกันของับ 
