ฉันทำตัวตนฉันหล่นหาย ร่วงหล่นบนผืนทรายที่แสนกว้าง ร่วงหล่นไปในความเหงาที่อ้างว้าง ร่วงหล่นใต้สายหมอกจางที่ปกคลุม ฉันทำตัวตนฉันหล่นหาย หล่นไปในดงดอกไม้ใต้ฟ้าชุ่ม หล่นไปในความสุขที่รุกรุม หล่นไปในความนุ่มแห่งที่นอน ฉันทำตัวตนฉันหล่นหาย จึงเพียรค้นหาความหมายแห่งวันก่อน พาคราบร่างที่ด้านชาต่อหนาวร้อน พเนจรไขว่คว้าหาตัวตน