คนลานเทวา
วิจิตรภาพ มโนนึก
ประดับดึกอารมณ์ ผสมผเส
เคลิ้มหัวใจจรจัด ให้พัดเพ
อยู่กลางห้วงคะเน คะนึงครวญ
ฟังสายลมแผ่ววี คีตะแว่ว
งามกลีบแก้วละมุนพร้อม กลิ่นหอมหวน
สไบบางพรางคลี่ เจ้าสีนวล
พริ้วรับลมเรรวน บางสไบ
ริ้วริ้วบาง พรางพริ้ว ละลิ่วล้อ
แผ่วละอองดงาม ทุกยามไหว
เคล้าสายลมอ้อยอิ่ง หริ่ง เรไร
วังเวงไพรดึกพร่ำ ลำนำตรึง
ร่ายอารมณ์ สมสู่อณูหนาว
ปลดเรื่องราวสับสน ใครคนหนึ่ง
ความรู้สึกอ่อนไหว ในรำพึง
ครุ่นคำนึงโหยหา มิคลาคลาย
หวนรอยยิ้มงดงาม ยามปวดร้าว
ท่องธารดาวผันแปร กระแสสาย
เหงา ยังคงเหงาเปลี่ยว อยู่เดียวดาย
คร
1726
10
0
หน้าส่วนตัว
