ความสุขมักอยู่กับเราได้ไม่นาน เหมือนฟ้าแลบเปรียบปานนั้นหนา แสงกระจ่างที่กระทบกลบฟ้า แค่กระพริบตาแวบเดียวมาก็ผ่านไป ความทุกข์ก็คล้ายกับฟ้าคะนองครา เสียงกึกก้องในวิญญาพาหวั่นไหว แต่ไม่นานเมื่อฟ้าฝนไม่เป็นใจ สิ่งต่างๆก็ผ่านไปคล้ายสายลม ในโลกนี้เมื่อมีสุขย่อมมีทุกข์ แม้แต่ฟ้ายังต้องคลุกเคล้าผสม เมื่อฟ้าแลบก็ต้องร้องตามระงม เหมือนเป็นปมสุขและทุกข์รับรุกกัน