อันชีวิต มนุษย์เรา ไม่เที่ยงแท้ มีเกิดแก่ เจ็บตาย วายอาสัญ บ้างข่มขู่ เข่นฆ่า เป็นรายวัน บ้างจิตใจ สุนทาน สร้างกรรมดี อนิจจา มนุษย์ ไม่เที่ยงแท้ ไม่ทันแก่ อาจวอดวาย ตายเป็นผี ไม่ทันสร้าง กุศล ผลกรรมดี ก็แตกดับ ลับลี้ เป็นผีไป ไม่ว่าคุณ จะร่ำรวย จนล้นฟ้า เป็นยาจก เข็ญกายา สักเพียงไหน สุดท้ายเล่า ต้องจากลับ ดับสิ้นไป เป็นเถ้าถ่าน ธุลีได้ ไม่ต่างกัน แม้คุณนั้น อาจร่ำรวย มหาศาล อาจผูกผลาญ ในกองฟอน เมื่อเป็นผี ทิ้งไว้แต่ ชื่อเสียง ความชั่วดี ให้เป็นที่ เล่าขาน สืบนานไป
1130
5
0
หน้าส่วนตัว
