...ก่อนจันทราจะลับเลือนลา มีกระท่อมปลายนาหลังหนึ่ง แว่วยินเสียงถ้อยคำรำพึง ขอบคุณซึ่งชะตามีอาหารกิน ได้แค่นี้ก็ดีชีวีสุข ไร้ความทุกข์...สุขใจให้ถวิล อยู่พอเพียงเพียงพอในชีวิน ชีวิตไม่ต้องดิ้นให้วุ่นวาย เป็นคำสอนของพ่อ รู้จักพอการเป็นอยู่มิรู้หาย ตั้งตนอยู่เพียงพอชีพสบาย ไม่เหนื่อยกายเหนื่อยใจให้หมองมัว