วิจิตรวาทะลักษณ์
ปิยะพงษ์ เป็นลูกชาย ของยายแก้ว
ขายลูกชิ้น อยู่แถวแถว แนวถนน
พ่อเขาเสีย แต่ยังเด็ก ยังเล็กคน
แม่จึงทน หาเลี้ยงดู อยู่เรื่อยมา
ปิยะพงษ์ มีความฝัน อันยิ่งใหญ่
อยากเรียนใน สถาบัน อันทรงค่า
ใส่เสื้อช็อป ถือไม้ที มีราคา
หน้าอกเสื้อ มีตรา สถาบัน
ปิยะพงษ์ เขาสอบได้ ดั่งใจเฝ้า
จึงได้เข้า มาเล่าเรียน ดั่งเพียรฝัน
เขาบอกแม่ ว่าเรียนจบ คงครบครัน
จะสานฝัน เปิดร้านซ่อม พร้อมสบาย
เช้าวันหนึ่ง ก่อนไปเรียน เพื่อเขียนอ่าน
เขาเตรียมร้าน เหมือนดั่งเคย มิเลยหาย
แล้วลาแม่ ขึ้นรถเมล์ นั่งเบาะปลาย
สู่จุดหมาย สถาบัน ปั้นวิชา
หลังเลิกเรียน รอกลับบ้าน ชานป้ายรถ