นางสาวใบไม้
...อย่าร้องไห้นะคนดี...
...เก็บทุกไออุ่นที่เคยมีเป็นกำลังใจในวันที่เงียบเหงา
...อาจบางทีที่ท้องฟ้าสดใส..กลับทาบทาไปด้วยสีเทา
...รู้ไว้เถิดนะ..ในความหม่นเศร้า..เธอไม่เคยเดียวดาย
...เราจะพบเจอในหัวใจกันและกัน...
...ระหว่างความผูกพันเธอกับฉันจะไม่มีวันห่างหาย
...ระยะทางแสนไกล...กั้นเราให้ห่างแค่เพียงกาย
...ท่ามกลางความเปล่าดาย...เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน..
...เธอรับรู้ความห่วงใย..จากฉันบ้างหรือเปล่า
...ในสายลมบางเบา...และทุกหยาดหยดของสายฝน
...เธอรู้ไหมว่าอีกฟากฟ้าไกลยังมีใครห่วงใยเธออีกคน
...ขอจงอดทน..จนกว่าจะผ่านช่วงเวลานี้ไป
...อีกไม่นาน..น้ำตาจะเหือดหาย
...เมื่อผ่านพ้นพายุร้
2867
8
0
หน้าส่วนตัว
