โคลงสี่สุภาพ
ยุติธรรมร่ำร้อง เรียกหา อยู่ฤา
ใจที่ยอมนำพา พ่ายแพ้
ยืนหยัดอย่าจากลา หลีกห่าง ชั่วเฮย
ดีย่อมปรากฏแท้ เที่ยงแท้สักวัน
โลกผกผันค่ำเช้า ชิงชัง
ใครแกร่งดำรงยัง อยู่ได้
คนเราอาจพลาดหวัง เวียนว่าย ทุกข์เอย
ใจนิ่งอดทนไว้ ว่างไว้สุขเสมอ